Op zaterdag 18 en zondag 19 april 2026 opent MU Hybrid Art House de deuren voor een nieuwe editie van Rooms.
Betreed veerkrachtig huppelend een speciaal gebouwd vlinderoperahuis, een elektro-akoestisch landschapvan tl-licht, een performatieve installatie van puffer jackets en een huisfeest tussen bierblikjes en een versleten bank.
Steeds meer makers verkennen de grensgebieden tussen disciplines. Dat leidt tot ervaringen die zich niet langer laten vangen in één kunstvorm. In die schemerzone is het Rooms Performance Festival ontstaan, een festival voor de hybride praktijken van performancekunstenaars. Rooms biedt makers de mogelijkheid om deze tussenruimte te onderzoeken als vruchtbare plek waar nieuwe vormen kunnen ontstaan, terwijl bezoekers worden uitgenodigd om zich open te stellen voor onverwachte perspectieven en kennis te maken met kunstenaars die voortdurend de randen van hun medium aftasten.
Het festival is een initiatief van Marres, Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond, Via Zuid, Dansateliers, SPRING Performing Arts Festival en MU Hybrid Art House, die jaarlijks jonge makers en gevestigde talenten samenbrengen in een context waarin experiment en nieuwsgierigheid centraal staan.
Het programma is op beide dagen hetzelfde en een dagpas geeft volledige toegang tot alle vijf performances verspreid over de dag.
Throwback naar Rooms 2025 bij Marres
Foto: © Sanne Peper
Inez Wolters & Bart Hess
We Transform
Na een werkperiode met het Al-Harah Theater in Beit Jala op de West Bank, onderzoekt Inez Wolters in We Transform wat menselijkheid betekent wanneer die dagelijks onder druk staat en hoe deze menselijkheid de basis kan vormen voor een nieuwe, hoopvolle transformatie. In de performatieve installatie in samenwerking met Bart Hess staat een semi-draagbaar object centraal, opgebouwd uit puffer jackets, een alledaags kledingstuk dat wereldwijd door arm en rijk wordt gedragen. Het object transformeert voortdurend: van donkere wolk tot tentenkamp, van mensenmassa tot schuilplaats. Dreiging en solidariteit vloeien in elkaar over, terwijl het werk de beweging naar een verbonden, menselijke kracht voelbaar maakt.
Boris de Klerk & Finn Borath
Roomtone
In Roomtone wordt de ruimte zelf de performer. Het kunstenaarsduo richt zich op TL-verlichting, een entiteit die we meestal nauwelijks opmerken. Door subtiel te spelen met de spanning van de buizen verandert zowel het licht als het geluid. Het zachte klikken en zoemen, normaal een teken van een storend armatuur dat vaak wordt afgedaan als achtergrondgeluid, vormt hier de basis van een elektro-akoestisch landschap dat zich door de ruimte verplaatst. De lampen, ooit bedoeld om helderheid en functie te bieden, onthullen een voortdurend verschuivend terrein van licht en resonantie.
juan felipe amaya gonzález
mariposeo
mariposeo is een trans-species performance door juan felipe amaya gonzález die eindigt in het verschijnen van levende vlinders in een speciaal gebouwd vlinderoperahuis. Het werk is opgezet als een meer-dan-menselijke samenwerking en onderzoekt praktijken van verbergen, koloniale erfenissen en gecodeerde vormen van zichtbaarheid, waarbij een stille onderhandeling ontstaat tussen verbergen en onthullen. Het vertrekpunt is de term mariposeo, een Latijns-Amerikaans Spaanse uitdrukking die zowel camouflage als overdaad aanduidt en die het werk gebruikt om vragen over transmutatie te verkennen. Door theatrale elementen zoals Barokke toneelstukken, melodrama en gemaskerde dans te combineren, laat mariposeo zien hoe zichtbaarheid historisch is bepaald en hoe we leren wat getoond wordt en wat verborgen blijft.
Andreas Hannes
Anthology
Huppelen is een speelse, aanstekelijke beweging die ons herinnert aan de kindertijd. Maar voor Andreas Hannes staat het ook symbool voor de menselijke behoefte aan vrijheid en expressie. In zijn dynamische dansvoorstelling Anthology vormt huppelen het hart van het werk. Samen met vijf andere dansers onderzoekt hij de oorsprong van deze beweging en hoe zij terugkomt in uiteenlopende danstradities – van volksdans en ballet tot clubdans en hiphop. De expressieve beweging wordt gekoppeld aan mash-ups van popmuziek uit jaaroverzichten, waardoor het podium verandert in een energiek en vernieuwend speelveld. Het open en inclusieve karakter van huppelen maakt het tot een middel om verschillen te verbinden en de veerkracht van lichaam en geest voelbaar te maken.
Nikima Jagudajev
What
Het huisfeest waarnaar What verwijst, vindt plaats in een huis dat niet meetelt, een huis dat geen thuis is. Het bestaat alleen voor de wanhopige verzameling verloren zielen die er tijdelijk samenkomt, tussen bierblikjes en een versleten bank. Door zo’n huisfeest navigeren kan voelen als het spelen van een open-world, multiplayer, role-playing game. Mensen zitten, drinken, praten en laveren tussen hartstocht en lelijkheid. Publiek en performers vormen samen de spelers. De vraag is wie ze worden in relatie tot de anderen in de verschillende kamers van het huis. Geïnspireerd door haar fascinatie voor world building en spelstructuren als vormen van geïntegreerde kunst, is What een eerste compact prototype van een groter werk dat uiteindelijk als open-eindspel gespeeld zal worden.
Partners/met dank aan
Partners Rooms 2026:
Marres, Huis voor Hedendaagse Cultuur
Via Zuid
Dansateliers
De Brakke Grond
Spring Performing Arts Festival
MU
